Kaszubskie Morze w środku lądu

Takim mianem często określane jest Jezioro Wdzydze, znajdujące się na terenie Pomorza, w rejonie Kaszub Południowych.  Całkowita powierzchni jeziora obejmuje około tysiąca pięciuset hektarów, ale źródła wahają się w podawaniu dokładnych wymiarów.

Jezioro Wdzydze - foto by Wikipedia

Jezioro w swoim najgłębszym punkcie osiąga dno dopiero po sześćdziesiątym metrze. Natomiast przeciętna głębokość nie przekracza półtora metra. Wdzydze to jezioro, na którym znajdują się wyspy takie jak: Ostrów, Sorka, Sidły i Glonek.  W latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku cały akwen włączono w teren Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego.  Oprócz jeziora Wdzydze w obszarze utworzonego parku znajdują się jeziora rynnowe, takie jak: Jelenie, Radolne, Gołuń Wdzydze.  Przez Jezioro Wdzydze przepływa kręta rzeka Wda, stanowiąca atrakcję na kajakarzy.

Na terenie Wdzyckiego Parku Krajobrazowego żyje mnóstwo gatunków roślin i zwierząt niespotykanych nigdzie indziej. Przykładowo ptaki takie jak: czapla, żuraw, głuszec, łabędź czarno dzioby, perkoz czy niezwykle rzadki tracz długodzioby.  Endemicznym gatunkiem, o który wciąż toczą spory znawcy sprawy czyli ichtiolodzy, jest ryba troć. W Jeziorze Wdzydze można też spotkać reliktowy gatunek ślimaka świdrzyka łamliwego. Także pozostałością polodowcową są ryby reliktowe – sieja i sielawa. 

Tereny tego parku, jak również przepływającej przez jezioro rzeki Wdy, licznie zamieszkują bobry. Można także spotkać wydrę, choć jej występowanie jest rzadsze niż samych bobrów. Z innych gatunków zwierząt żyjących na terenie Wdzyckiego Parku Krajobrazowego można wymienić sarny, jelenie, dziki i lisy.

Przepływająca przez Wdzycki Park Krajobrazowy Wda jest rzeką znaną ze swego wyjątkowego biegu. Na jednych odcinkach rwąca i kręta Wda zamienia się w innym miejscu w spokojną, leniwą rzekę. Cenią ją sobie kajakarze z uwagi na łatwość w jej przepłynięciu i możliwość doświadczenia wyjątkowych wrażeń wizualnych po drodze.

Z innych atrakcji Wdzyckiego Parku Krajobrazowego można wskazać na obecność w nim niemal pięćsetletniego  dębu szypułkowy, w miejscowości Grzybowski Młyn a także klony, jałowce, sosny i brzozy mające kilkusetletni rodowód i sięgające nie raz ponad dwudziestu metrów wysokości i ponad pięciu metrów obwodu. 

Na terenie parku znajdują się także liczne obiekty sakralne i historyczne, wchodzące w skład budowli będących już na terenie skansenów. Ludność na terenie parku jest nieliczna – około tysiąca pięćset osób i , oprócz rolnictwa, leśnictwa czy rybołówstwa zajmuje się artystyczną twórczością ludową.